Het huis van Jean-Pierre Pernaut in Louveciennes, in de Yvelines, heeft verschillende architectonische kenmerken die het onderscheiden van de gebruikelijke woningen van mediapersoonlijkheden. Tussen het terrein van enkele duizenden vierkante meters, de nabijheid van het park van Marly-le-Roi en de keuzes voor interieurdecoratie, vertelt elke kamer die zichtbaar is op de foto’s een bijzonder verhaal over het Franse erfgoed. De analyse van deze foto’s van het huis van Jean-Pierre Pernaut onthult evenveel over de man als over zijn architectonische voorkeuren.
Terrein en ligging in Louveciennes: wat de foto’s tonen van de omgeving
De chemin de l’Aqueduc, het adres van het pand, ligt op enkele honderden meters van het park van Marly-le-Roi. De luchtfoto’s en de foto’s genomen vanaf de straat tonen een terrein van ongeveer 6.000 m², een zeldzaam oppervlak voor een gemeente in de Yvelines zo dicht bij Parijs.
Dit terrein was niet alleen residentieel. Drie bedrijven waren er gevestigd: JPP Communication (advies in public relations), de SCI des Palmiers (beheer van onroerend goed onder leiding van Nathalie Marquay) en de structuur van Muriel Belgy, persattaché en goede vriendin van het paar. Nummer 19 van dezelfde weg huisvestte trouwens het huis dat door laatstgenoemde was gebouwd, op een perceel dat door Pernaut ter beschikking was gesteld.
De foto’s van het huis van Jean-Pierre Pernaut genomen vanuit de tuin tonen een dichte vegetatie, volwassen bomen en een discrete omheining, ver weg van het ostentatieve. De keuze voor Louveciennes, een historische gemeente verbonden met de impressionisten, weerspiegelt de smaak van de journalist voor gebieden met een rijke lokale geschiedenis.
Vergelijking van de verschillende woningen van Jean-Pierre Pernaut
De foto’s die de afgelopen jaren zijn gepubliceerd, hebben niet allemaal betrekking op hetzelfde pand. Drie verschillende locaties verschijnen in de pers en de getuigenissen van Nathalie Marquay.
| Woning | Locatie | Hoofdfunctie | Huidige status |
|---|---|---|---|
| Hoofdhuis | Louveciennes (Yvelines) | Tuin van 6.000 m², vestiging van drie bedrijven | Laatste bekende adres van het paar |
| Tweede huis | Zuid-Frankrijk (locatie niet gespecificeerd) | Intieme toevlucht, verbonden met vakanties | Behouden door Nathalie Marquay als gedenkplaats |
| Nooit bewoond huis | Locatie niet bekendgemaakt | Beschreven als luxueus, onafgebroken project voor het overlijden | Onthuld door Nathalie Marquay in de pers |
De verwarring tussen deze drie eigendommen verklaart waarom sommige foto’s tegenstrijdig lijken. De warme en rustieke interieurs behoren tot Louveciennes. De modernere en strakkere foto’s komen van het huis dat het paar nooit samen heeft kunnen bewonen.
Het huis in het Zuiden, een zelden gedocumenteerd aspect
Nathalie Marquay beschreef deze woning als een toevluchtsoord dat ze nog steeds alleen bezoekt. Ze ging er al naartoe met Jean-Pierre Pernaut, en de plek blijft geladen met persoonlijke herinneringen van het paar. De foto’s van deze plek zijn nooit breed verspreid, wat het de meest intieme locatie van de drie maakt.
Interieurdecoratie in Louveciennes: balken, plafondhoogte en persoonlijke voorwerpen
De meest verspreide interieurfoto’s tonen kamers met zichtbare balken en een genereuze plafondhoogte. De stijl valt niet onder hedendaags of klassiek Parijs. Je ziet er massief houten meubels, volle boekenkasten en voorwerpen uit de Franse regio’s, in lijn met de passie van de journalist voor het plattelands-erfgoed.
Nathalie Marquay heeft in verschillende interviews verduidelijkt dat de decoratie de directe stempel van haar man droeg. De muren waren versierd met foto’s van reportages, herinneringen aan opnames in plattelandsgemeenten en handgemaakte stukken die door de jaren heen zijn verzameld.
Deze decoratieve benadering is terug te vinden in het nieuwe huis van Nathalie Marquay, gevestigd in de Hauts-de-Seine. Beschreven als een cocon, integreert deze woning opzettelijk voorwerpen en foto’s van Jean-Pierre Pernaut om zijn aanwezigheid in het dagelijks leven te behouden.
Louveciennes en het erfgoed: waarom deze geografische keuze de foto’s verheldert
Louveciennes behoort tot de gemeenten die het meest verbonden zijn met de kunstgeschiedenis in Île-de-France. Camille Pissarro, Alfred Sisley en Auguste Renoir hebben hier geschilderd. De gemeente behoudt een architectonisch weefsel dat oude eigendommen mengt met villa’s uit het begin van de 20e eeuw.
Voor een journalist die meer dan drie decennia heeft besteed aan het waarderen van de Franse regio’s voor miljoenen kijkers, was de keuze voor deze gemeente niet toevallig. De foto’s genomen vanuit de tuin tonen een omgeving die meer aan het platteland doet denken dan aan de westelijke buitenwijken van Parijs.
- Het graf van Jean-Pierre Pernaut ligt op ongeveer 450 meter van het huis, op de begraafplaats van Louveciennes, een teken van een diepe verbondenheid met de gemeente
- Het park van Marly-le-Roi, te voet bereikbaar, biedt een bosrijke omgeving die visueel de tuin van het pand verlengt
- De gemeente blijft residentieel en weinig in de media, in tegenstelling tot de gebruikelijke adressen van televisiepersoonlijkheden
Het nooit bewoonde huis: wat de foto’s onthullen die door Nathalie Marquay zijn vrijgegeven
Nathalie Marquay heeft beelden gedeeld van een huis dat als luxueus wordt gekwalificeerd, waar het paar van plan was zich te vestigen. Jean-Pierre Pernaut overleed in maart 2022 voordat hij er kon intrekken. De foto’s tonen een architectonische stijl die duidelijk verschilt van Louveciennes: scherpere lijnen, open volumes, hedendaagse afwerkingen.
Het contrast tussen de twee huizen illustreert twee facetten van de journalist: aan de ene kant de gehechtheid aan de oude charme en het rustieke karakter van Louveciennes, aan de andere kant een project gericht op modern comfort. Dit onafgebroken project blijft een van de meest ontroerende elementen onder de getuigenissen die door zijn weduwe zijn gepubliceerd.
De nabijheid van het huis in Louveciennes en de laatste rustplaats van de journalist, op enkele minuten lopen, verankert deze plek definitief in het collectieve geheugen. De beschikbare foto’s zijn geen simpele vastgoedbeelden: ze documenteren de levensomstandigheden van een televisiepersoonlijkheid die meer dan dertig jaar het Franse medialandschap heeft beïnvloed.
